ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಜೀವ ಕೊಟ್ಟವರು

ನಾಲ್ಕು ಗೆಳೆಯರು

ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಗೆಳೆಯರು ಇದ್ದರು. ಅವರು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಡಿ ಬೆಳೆದವರು.

ಅವರಲ್ಲಿ ಮೂವರು ದೊಡ್ಡ ಪಂಡಿತರು. ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಲೋಕದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ನಾಲ್ಕನೆಯವನಿಗೆ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿವೇಕ ಇತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು, “ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಊರೂರು ಸುತ್ತಿ, ರಾಜರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಿ, ಹಣ ಗಳಿಸೋಣ. ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡೋಣ.”

ಪಾಲು ಯಾರಿಗೆ?

ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಹಿರಿಯ ಪಂಡಿತ ಹೇಳಿದ, “ನಮ್ಮ ನಾಲ್ಕನೆಯವನಿಗೆ ಓದು ಇಲ್ಲ. ರಾಜರು ಮೆಚ್ಚುವುದು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು, ಬರೀ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನಲ್ಲ. ನಾವು ಗಳಿಸುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ಪಾಲು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇವನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿ.”

ಎರಡನೆಯವನೂ ಹೇಳಿದ, “ಗೆಳೆಯಾ, ನಿನಗೆ ವಿದ್ಯೆ ಇಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಹೋಗು.”

ಆದರೆ ಮೂರನೆಯವನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. “ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ನಾವು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಡಿದವರು. ಬಾ ಗೆಳೆಯಾ, ನಾವು ಗಳಿಸುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ನಿನಗೂ ಪಾಲು ಇದೆ.”

ಹೀಗೆ ನಾಲ್ವರೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಮುಂದೆ ನಡೆದರು.

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೂಳೆಗಳು

ದಾರಿ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಸಾಗಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸತ್ತ ಸಿಂಹದ ಮೂಳೆಗಳು ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.

ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೇಳಿದ, “ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಇದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅವಕಾಶ. ಯಾವುದೋ ಪ್ರಾಣಿ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿದೆ. ನಾವು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಜೀವ ಕೊಡೋಣ!”

ಮೊದಲನೆಯವನು ಹೇಳಿದ, “ನಾನು ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.” ಎರಡನೆಯವನು ಹೇಳಿದ, “ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಚರ್ಮ ತುಂಬುತ್ತೇನೆ.” ಮೂರನೆಯವನು ಹೇಳಿದ, “ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಉಸಿರು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.”

ವಿವೇಕಿಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ಮೊದಲನೆಯವನು ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ. ಎರಡನೆಯವನು ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಚರ್ಮ ತುಂಬಿದ. ನೋಡುನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಿಂಹ ಮಲಗಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಮೂರನೆಯವನು ಅದಕ್ಕೆ ಉಸಿರು ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದ. ಆಗ ವಿವೇಕಿ ಗೆಳೆಯ ಕೈ ಎತ್ತಿ ಹೇಳಿದ, “ನಿಲ್ಲು! ಇದು ಸಿಂಹ. ಇದಕ್ಕೆ ಜೀವ ಬಂದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ.”

ಮೂರನೆಯವನು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೇಳಿದ, “ಮೂರ್ಖ! ನಾನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.”

ಮರದ ಮೇಲೆ

“ಹಾಗಾದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆ,” ಎಂದ ವಿವೇಕಿ ಗೆಳೆಯ. “ನಾನು ಮೊದಲು ಈ ಮರ ಹತ್ತುತ್ತೇನೆ.” ಅವನು ಬೇಗಬೇಗ ಹತ್ತಿರದ ಎತ್ತರದ ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ.

ಕೆಳಗೆ ಮೂರನೆಯವನು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಚಾಚಿ ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಉಸಿರು ತುಂಬಿದ. ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸಿಂಹದ ಬಾಲ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅಲುಗಾಡಿತು. ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡವು.

ಒಬ್ಬನೇ ಮನೆಗೆ

ಸಿಂಹ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. ಅದು ಮೂವರು ಪಂಡಿತರ ಮೇಲೂ ಎರಗಿ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕಿತು.

ಮರದ ಮೇಲಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಸಿಂಹ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ದೂರ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿದ. ಭಾರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಬ್ಬನೇ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ.

ವಿದ್ಯೆ ದೊಡ್ಡದು. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ, ಹೇಗೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ವಿವೇಕ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದು.