ಎಳ್ಳಿನ ವ್ಯಾಪಾರ

ಮಳೆಗಾಲದ ಅತಿಥಿ

ಒಮ್ಮೆ ಊರಿಂದ ಊರಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಒಬ್ಬ ಯಾತ್ರಿಕ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದ. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬ ಬಡವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಕೇಳಿದ. ಬಡವ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟ.

ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಯಾತ್ರಿಕನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಮನೆಯ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

“ನಾಳೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ಸೂರ್ಯ ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವ ದಿನ. ನಾನು ಪಕ್ಕದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾರಾದರೂ ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆಯೇ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಸೂರ್ಯನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಊಟ ಹಾಕು,” ಎಂದ ಗಂಡ.

ಹೆಂಡತಿ ಸಿಡುಕಿದಳು. “ನಿನ್ನಂಥ ಬಡವನಿಗೆ ಯಾರು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಹಾಗೆ ಹೇಳಲು ನಾಚಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದ ದಿನದಿಂದ ನಾನು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟ ಕಂಡಿಲ್ಲ, ಒಂದು ಉಂಗುರವನ್ನೂ ತೊಟ್ಟಿಲ್ಲ!”

ಅರ್ಧ ತುತ್ತು

ಗಂಡ ಗಾಬರಿಯಾದ. “ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡ. ಬಾಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ತುತ್ತು ಇದ್ದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವನ್ನು ಹಸಿದವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಹಿರಿಯರು. ಬಡವ ಕೊಡುವ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಶ್ರೀಮಂತ ಕೊಡುವ ರಾಶಿಯಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದು.”

ಅತಿ ಆಸೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲು ಅವನು ಹೆಂಡತಿಗೆ ದುರಾಸೆಯ ನರಿಯೊಂದರ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಿದ.

ಕೊನೆಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಒಪ್ಪಿದಳು. “ಸರಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಳ್ಳು ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ ಹಿಟ್ಟು ಮಾಡಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ.”

ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಗಂಡನಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯಿತು. ಅವನು ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಪಕ್ಕದ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟ.

ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು

ಹೆಂಡತಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದಳು. ಮೆತ್ತಗಾದ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜಿ ಉಜ್ಜಿ ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದಳು. ಅದು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯುವ ಕೆಲಸ.

ಬೆಳ್ಳಗಾದ ಎಳ್ಳನ್ನು ಒಂದು ಅಗಲವಾದ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ಅಂಗಳದ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಒಣಗಲು ಇಟ್ಟಳು. ನಂತರ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಅದು ತಟ್ಟೆಯ ಬಳಿ ಕಾಲೆತ್ತಿ ಎಳ್ಳಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ದು ಹೊರಟುಹೋಯಿತು!

ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಹೆಂಡತಿ ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಕೆನ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕೈ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಳು. “ಅಯ್ಯೋ! ವಿಧಿ ಕೈಕೊಟ್ಟರೆ ಹೀಗೇ. ಈ ಪಾಪದ ಎಳ್ಳೂ ತಿನ್ನಲು ಬಾರದಂತಾಯಿತು!”

ಮನೆ ಮನೆಗೆ

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ ಅವಳು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದಳು. “ಇದನ್ನು ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬದಲಿಗೆ ಸಿಪ್ಪೆ ಇರುವ ಎಳ್ಳು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಇಂಥ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಯಾರು ತಾನೇ ಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ?”

ನಾಯಿಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವಳು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಎಳ್ಳನ್ನು ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅವಳು ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕೂಗಿದಳು, “ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದ ಎಳ್ಳು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ! ಬದಲಿಗೆ ಸಿಪ್ಪೆ ಇರುವ ಎಳ್ಳು ಕೊಡುವವರು ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದೀರಾ?”

ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ?

ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ಯಾತ್ರಿಕ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ ಒಂದು ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಎಳ್ಳಿನ ಬುಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದ ಹೆಂಗಸು ಅದೇ ಮನೆಗೆ ಬಂದಳು.

ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಆ ಮನೆಯೊಡತಿಗೆ ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. “ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆಯುವ ಕೆಲಸವೆಲ್ಲ ಉಳಿಯಿತು!” ಎಂದುಕೊಂಡಳು.

ಅವಳು ತನ್ನ ಸಿಪ್ಪೆ ಇರುವ ಎಳ್ಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದ ಎಳ್ಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ಯಾತ್ರಿಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ.

ಏನೋ ಕಾರಣ ಇರಲೇಬೇಕು

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಮನೆಯೊಡತಿಯ ಗಂಡ ಮನೆಗೆ ಬಂದ. ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಎಳ್ಳು ನೋಡಿ, “ಇದೇನು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ. “ಸಿಪ್ಪೆ ಇರುವ ಎಳ್ಳು ಕೊಟ್ಟು ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದ ಎಳ್ಳು ಪಡೆದೆ,” ಎಂದಳು ಮನೆಯೊಡತಿ.

ಗಂಡ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ, “ಈ ಎಳ್ಳು ಯಾರದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ. “ಆ ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಯ ಮನೆಯ ಅಮ್ಮನದು,” ಎಂದ ಅವರ ಮಗ.

“ಅವಳು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚಾಣಾಕ್ಷೆ. ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದ ಎಳ್ಳನ್ನು ಸಿಪ್ಪೆ ಇರುವ ಎಳ್ಳಿಗೆ ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದರೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಏನೋ ಕಾರಣ ಇರಲೇಬೇಕು. ಈ ಎಳ್ಳನ್ನು ಎಸೆದುಬಿಡು,” ಎಂದ ಗಂಡ.

ಆ ಕಾರಣ ಏನೆಂದು ನಿನಗೂ ಗೊತ್ತಲ್ಲವೇ? ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರದ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಕಾರಣ ಇರುತ್ತದೆ.