ಕಾಲು ತೊಳೆಯುವ ರಾಕ್ಷಸ

ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ರಾಕ್ಷಸ

ಒಬ್ಬ ಯಾತ್ರಿಕ ಒಂದು ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮರದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ರಾಕ್ಷಸ ಹಾರಿ ಅವನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ. “ಮುಂದೆ ನಡೆ!” ಎಂದು ಗುಡುಗಿದ.

ಯಾತ್ರಿಕನಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯತೊಡಗಿದ.

ಮೆತ್ತನೆಯ ಪಾದಗಳು

ನಡೆಯುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಯಾತ್ರಿಕ ತನ್ನ ಎದೆಯ ಮುಂದೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ.

ಅವು ತಾವರೆಯ ಒಳಭಾಗದಂತೆ ತುಂಬ ಮೆತ್ತಗೆ, ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಒಂದು ಗೀರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

“ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಮೆತ್ತನೆಯ ಪಾದಗಳೇ? ಇವನು ಎಂದೂ ನಡೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದ.

ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ

ಯಾತ್ರಿಕ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ವಿನಯದಿಂದ ಕೇಳಿದ, “ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳು ಇಷ್ಟು ಮೆತ್ತಗೆ ಯಾಕಿವೆ?”

ರಾಕ್ಷಸ ಹೇಳಿದ, “ನನಗೊಂದು ವ್ರತವಿದೆ. ಕಾಲು ತೊಳೆಯದೆ ನಾನು ನೆಲವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಬೇಕು.”

ಯಾತ್ರಿಕ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಮಾತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡ.

ಕೊಳದ ಬಳಿ

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ಕೊಳದ ಬಳಿ ಬಂದರು. ರಾಕ್ಷಸ ಹೇಳಿದ, “ನಾನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಬರುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಲುಗಾಡಬೇಡ.”

ರಾಕ್ಷಸ ಯಾತ್ರಿಕನ ಹೆಗಲಿನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ನೀರಿಗೆ ಧುಮುಕಿದ.

ಓಡಿ, ಯಾತ್ರಿಕ!

ಯಾತ್ರಿಕ ಯೋಚಿಸಿದ, “ಇವನು ಕಾಲು ತೊಳೆದ ಮೇಲೆಯೇ ನೆಲ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೂ ಅವನ ಕಾಲು ಮತ್ತೆ ಕೊಳೆಯಾಗುತ್ತದೆ.”

“ಹಾಗಾದರೆ ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಓಡಿಬರಲಾರ!”

ಯಾತ್ರಿಕ ತಡಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ರಾಕ್ಷಸ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದ.

ರಾಕ್ಷಸ ಬರಲಿಲ್ಲ

ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ನೀರಿನ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದ ರಾಕ್ಷಸ ಕೂಗಿದ, “ಏಯ್! ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ?” ಆದರೆ ತನ್ನ ವ್ರತ ಮುರಿಯಬಾರದೆಂದು ಅವನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಯಾತ್ರಿಕ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿ ತಲುಪಿದ.

ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಉಳಿಯುವ ದಾರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.