ನೂರು ಬುದ್ಧಿ, ಸಾವಿರ ಬುದ್ಧಿ, ಒಂದು ಬುದ್ಧಿ

ಕೊಳದ ಮೂರು ಗೆಳೆಯರು

ಒಂದು ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ವಾಸವಾಗಿದ್ದವು. ಒಂದರ ಹೆಸರು ಶತಬುದ್ಧಿ, ಅಂದರೆ ನೂರು ಬುದ್ಧಿ. ಇನ್ನೊಂದರ ಹೆಸರು ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧಿ, ಅಂದರೆ ಸಾವಿರ ಬುದ್ಧಿ.

ಅದೇ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಏಕಬುದ್ಧಿ ಎಂಬ ಕಪ್ಪೆಯೂ ಇತ್ತು. ಅದರ ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥ ಒಂದೇ ಬುದ್ಧಿ. ಕಪ್ಪೆಗೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳಿಗೂ ಗೆಳೆತನವಾಯಿತು.

ಮೂರೂ ಗೆಳೆಯರು ಆಗಾಗ ನೀರಿನ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದು ತಮಾಷೆಯ ಮಾತು, ಚುರುಕು ಹಾಸ್ಯ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಾಕಷ್ಟು ನಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಧುಮುಕುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸಂಜೆ ಬಂದ ಮೀನುಗಾರರು

ಒಂದು ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮೂರೂ ಗೆಳೆಯರು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಲೆ ಹೊತ್ತ ಇಬ್ಬರು ಮೀನುಗಾರರು ಕೊಳದ ದಡಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

“ನೋಡು! ಈ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮೀನು ತುಂಬಾ ಇದೆ. ನೀರೂ ಆಳವಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಲೇ ಬರೋಣ,” ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಹೇಳಿದ. ಆಮೇಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟುಹೋದರು.

ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಮೂರೂ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸಿಡಿಲು ಬಿದ್ದಂತಾಯಿತು.

ಓಡುವುದೋ, ಉಳಿಯುವುದೋ?

ಕಪ್ಪೆ ಮೊದಲು ಮಾತಾಡಿತು. “ಶತಬುದ್ಧಿ, ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧಿ, ಗೆಳೆಯರೇ, ಈಗ ಏನು ಮಾಡೋಣ? ಓಡಿಹೋಗೋಣವೇ, ಇಲ್ಲೇ ಇರೋಣವೇ?”

ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧಿ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕಿತು. “ಬರೀ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಹೆದರಬೇಡ. ಅವರು ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬಂದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಷ್ಟೋ ಉಪಾಯಗಳು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುತ್ತೇನೆ.”

ಶತಬುದ್ಧಿಯೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು. “ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ. ಬುದ್ಧಿ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಎಂಥ ಕಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಒಂದು ದಾರಿ ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಯಾರೋ ಆಡಿದ ನಾಲ್ಕು ಮಾತು ಕೇಳಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜಾಗವನ್ನು, ಪೂರ್ವಜರ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದೇ? ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಬೇಡ. ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ.”

ಒಂದೇ ಬುದ್ಧಿ

“ಸರಿ,” ಎಂದಿತು ಕಪ್ಪೆ. “ನನಗೆ ಇರುವುದು ಒಂದೇ ಬುದ್ಧಿ. ಅದು ‘ಹೊರಟುಬಿಡು’ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ. ನಾನೂ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಇಂದು ರಾತ್ರಿಯೇ ಬೇರೆ ನೀರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.”

ಕತ್ತಲಾದ ಮೇಲೆ ಏಕಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಹೆಂಡತಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕೊಳ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟವು. ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕದ ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ನೀರಿನ ತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದವು.

ಶತಬುದ್ಧಿ, ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧಿ ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಜಾಣತನವನ್ನು ನಂಬಿ ಕೊಳದಲ್ಲೇ ಉಳಿದವು.

ಬೆಳಗಿನ ಬಲೆ

ಮರುದಿನ ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಲೇ ಮೀನುಗಾರರು ಬಂದರು. ಕೊಳದ ಸುತ್ತಲೂ ಬಲೆ ಹರಡಿದರು.

ಮೀನುಗಳು, ಆಮೆಗಳು, ಕಪ್ಪೆಗಳು, ಏಡಿಗಳು, ಹೀಗೆ ಕೊಳದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದವು.

ಶತಬುದ್ಧಿ, ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧಿ ಅತ್ತ ಸುಳಿದು, ಇತ್ತ ತಿರುಗಿ, ಮೇಲೆ ಜಿಗಿದು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಂಬಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವು. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಯಾವ ಉಪಾಯವೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಅವೂ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡವು.

ತಿಳಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏಕಬುದ್ಧಿ

ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮೀನುಗಾರರು ಖುಷಿಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟರು. ಶತಬುದ್ಧಿ ದೊಡ್ಡದು, ಭಾರವಾದದ್ದು. ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ.

ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕದ ತೊಟ್ಟಿಯ ತಿಳಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದ ಏಕಬುದ್ಧಿ ಅವರು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡಿತು.

ಅದು ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿತು, “ನೋಡು, ನೋಡು! ನೂರು ಬುದ್ಧಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಸಾವಿರ ಬುದ್ಧಿ ಹಗ್ಗದ ತುದಿಗೆ. ಒಂದೇ ಬುದ್ಧಿಯ ನಾನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿನೀರಲ್ಲಿ ಈಜುತ್ತಿರುವೆ!”

ತುಂಬಾ ಜಾಣರೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿದ ಮೀನುಗಳು ಅಪಾಯದ ಮಾತನ್ನು ಹಗುರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡವು. ಒಂದೇ ಬುದ್ಧಿಯ ಕಪ್ಪೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ದೂರ ಹೋಯಿತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೂರು ಉಪಾಯಗಳಿಗಿಂತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರವೇ ದೊಡ್ಡದು.