ಹಾವಿನ ಮದುವೆ

ಹಾವು ಮಗ

ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ದೇವದತ್ತ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನೆರೆಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಆಡುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಹೆಂಡತಿಯ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ದೇವದತ್ತ ಹೇಳಿದ, “ಅಳಬೇಡ. ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕಾಣದ ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿತು: ‘ನಿನಗೊಬ್ಬ ಮಗ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ರೂಪದಲ್ಲೂ ಗುಣದಲ್ಲೂ ಅವನನ್ನು ಮೀರಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.’” ಹೆಂಡತಿಯ ಮುಖ ಅರಳಿತು. “ಆ ಮಾತು ನಿಜವಾಗಲಿ,” ಎಂದಳು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅವಳು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದಳು. ದಿನ ತುಂಬಿದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಮಗುವಲ್ಲ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಾವು! “ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾದರೂ ದೂರ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು,” ಎಂದು ಗೆಳತಿಯರೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದರು. ತಾಯಿ ಯಾರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಹಾವಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಸ್ವಚ್ಛ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೆತ್ತಗೆ ಮಲಗಿಸಿದಳು. ಹಾಲು, ಬೆಣ್ಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಮಗನಂತೆಯೇ ಸಾಕಿದಳು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾವು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು.

ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣೀರು

ಒಂದು ದಿನ ನೆರೆಮನೆಯ ಹುಡುಗನ ಮದುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ವಾದ್ಯದ ಸದ್ದು, ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತೋರಣ, ಬೀದಿ ತುಂಬ ದಿಬ್ಬಣ. ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿಯಿತು.

“ನನ್ನ ಮಗನ ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಯೋಚನೆಯೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಗೌರವವೇ ಇಲ್ಲ,” ಎಂದಳು ಅವಳು ಗಂಡನಿಗೆ.

“ಅಯ್ಯೋ ಮರುಳೇ! ನಾನೇನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹಾವುಗಳ ರಾಜ ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಬೇಡಲೇ? ಬೇರೆ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಹಾವಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?” ಎಂದ ದೇವದತ್ತ.

ಆದರೆ ಹೆಂಡತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ನೋವು ಕಂಡು ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿತು. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಬುತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಮಗನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಕಲು ಪರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟ.

ಬಂಧುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ

ಹಲವು ತಿಂಗಳು ನಡೆದು ನಡೆದು ದೇವದತ್ತ ದೂರದ ಒಂದು ನಗರ ತಲುಪಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಂಧುವೊಬ್ಬರ ಮನೆ ಇತ್ತು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಬ್ಬರ ಗುಣದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ತುಂಬ ಗೌರವ. ಬಂಧು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸ್ನಾನ, ಊಟ ಕೊಟ್ಟು ಉಪಚರಿಸಿದರು. ಆ ರಾತ್ರಿ ದೇವದತ್ತ ಅಲ್ಲೇ ತಂಗಿದ.

ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದ. ಬಂಧು ಕೇಳಿದರು, “ಇಷ್ಟು ದೂರ ಯಾಕೆ ಬಂದೆ? ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀಯ?” “ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದ ದೇವದತ್ತ.

“ಹಾಗಾದರೆ ಇನ್ನು ಹುಡುಕುವುದೇಕೆ? ನನಗೊಬ್ಬ ತುಂಬ ಸುಂದರಿಯಾದ ಮಗಳಿದ್ದಾಳೆ, ಮದುವೆಯ ಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಯುವತಿ. ಅವಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನೂ ನಿನ್ನವನೇ,” ಎಂದರು ಬಂಧು. ಮಗ ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ದೇವದತ್ತನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.

ದೇವದತ್ತ ಆ ಯುವತಿಯನ್ನೂ ಅವಳ ಜೊತೆ ಬಂದ ಹಿರಿಯರು, ಗೆಳತಿಯರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿದ.

ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು

ಯುವತಿ ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಜನರೆಲ್ಲ ಅವಳ ಚೆಲುವನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆರಗಾದರು. ಅವಳ ಜೊತೆ ಬಂದವರ ಬಳಿ ಗುಸುಗುಸು ಮಾತಾಡಿದರು, “ಇಂಥ ಮುತ್ತಿನಂಥ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಂದು ಹಾವಿಗೆ ಕೊಡುವುದೇ? ಬುದ್ಧಿ ಇದ್ದವರು ಯಾರಾದರೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಯೇ?”

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳ ಹಿರಿಯ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನಸ್ಸು ಕದಡಿತು. “ಈ ಮದುವೆ ಬೇಡ. ಬಾ, ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗೋಣ,” ಎಂದರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ.

ಯುವತಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತು ಹೇಳಿದಳು, “ಸಾಕು, ಈ ಮಾತು ಬೇಡ. ರಾಜರ ಮಾತು ಒಂದೇ ಸಲ, ಸಜ್ಜನರ ಮಾತು ಒಂದೇ ಸಲ, ಕನ್ಯಾದಾನವೂ ಒಂದೇ ಸಲ. ನನ್ನ ತಂದೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಾಗಿದೆ. ಮಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಮಾತು ತಪ್ಪಿದವರು ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಆಗಬೇಕಾದದ್ದು ಆಗಿಯೇ ತೀರುತ್ತದೆ, ದೇವತೆಗಳೂ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲಾರರು.”

ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು ಅವಳು ಹಾವನ್ನು ಮದುವೆಯಾದಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ದಿನವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಲು ಕೊಟ್ಟು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆರೈಕೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು.

ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಬಂದವನು

ಹಾವಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಯುವತಿಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ, ದೀಪದ ಮಂದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಳ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆರೆಯಿತು. ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದದ್ದು ಹಾವಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ಯುವಕ!

“ಯಾರು ನೀನು?” ಎಂದು ಯುವತಿ ಕೂಗಿದಳು. ಯಾರೋ ಅಪರಿಚಿತ ಎಂದು ಅವಳ ಮೈಯೆಲ್ಲ ನಡುಗಿತು. ಬಾಗಿಲ ಚಿಲಕ ತೆಗೆದು ಓಡಿಹೋಗಲು ಹೊರಟಳು.

“ನಿಲ್ಲು, ಹೆದರಬೇಡ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಗಂಡ,” ಎಂದ ಯುವಕ. ಅವಳಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರಲೆಂದು ಅವನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಹಾವಿನ ಪೊರೆಯೊಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಕ್ಕು ಹಾವಾದ. ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಮತ್ತೆ ಯುವಕನಾಗಿ ನಿಂತ.

ಈಗ ಯುವತಿ ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿದಳು. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಓಲೆ, ತೋಳಿಗೆ ತೋಳಬಂದಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಡಗ, ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಉಂಗುರ. ಅವಳು ಆನಂದದಿಂದ ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಇಬ್ಬರೂ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದರು.

ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಪೊರೆ

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ದೇವದತ್ತ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದ. ಸೊಸೆಯ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ತೆರೆದೇ ಇತ್ತು. ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸಿನ ದನಿ ಕೇಳಿ ಅವನು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತ. ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾವಿನ ಖಾಲಿ ಪೊರೆ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಕೋಣೆಯ ಆ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ, ಸುಂದರ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ಸೊಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲ ದೇವದತ್ತನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.

“ಇನ್ನು ಇವನು ಮತ್ತೆ ಈ ಪೊರೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಬಾರದು,” ಎಂದುಕೊಂಡು ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹಿತ್ತಲಿನ ಬಾವಿಯ ಕಡೆ ಹೋದರು. ಆಗ ದೇವದತ್ತ ಸದ್ದು ಮಾಡದೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಪೊರೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಒಲೆಯ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾಕಿದ. ಪೊರೆ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಮಗ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಬೆಳಗಾದ ಮೇಲೆ ದೇವದತ್ತ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸುಂದರ ಮಗನನ್ನು ಊರಿನವರಿಗೆಲ್ಲ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. “ನೋಡಿ, ಇವನೇ ನಮ್ಮ ಮಗ!” ಮಗನಾದರೋ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ.

ಕಾಣದ ಧ್ವನಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೊನೆಗೂ ನಿಜವಾಯಿತು. ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿಗೆ ತಪ್ಪದ ಯುವತಿಗೆ ಊರಿನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನಾದ, ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣದ ಗಂಡ ಸಿಕ್ಕಿದ.