ಹಾಡುವ ಕತ್ತೆ

ರಾತ್ರಿಯ ಗೆಳೆಯರು

ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕತ್ತೆ ಇತ್ತು. ಹಗಲೆಲ್ಲ ಅದು ಬಟ್ಟೆಯ ಗಂಟುಗಳನ್ನು ಹೊರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಸುತ್ತಾಡಬಹುದಿತ್ತು.

ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ನರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಎರಡೂ ಗೆಳೆಯರಾದವು.

ಅವು ಬೇಲಿಯ ಸಂದಿನಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿ ಒಂದು ಸೌತೆಕಾಯಿಯ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋದವು. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಸೌತೆಕಾಯಿ ತಿಂದು, ಬೆಳಗಾಗುವ ಮೊದಲೇ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟುಹೋದವು. ಹೀಗೆ ದಿನವೂ ನಡೆಯಿತು.

ಹಾಡುವ ಆಸೆ

ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಸೌತೆಕಾಯಿಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತ ಕತ್ತೆ ಹೇಳಿತು, “ಅಳಿಯ, ಎಂಥ ಚಂದದ ಬೆಳದಿಂಗಳು! ಇಂದು ನಾನು ಒಂದು ಹಾಡು ಹಾಡುತ್ತೇನೆ.”

ನರಿ ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು. “ಬೇಡ ಮಾವ! ನಾವು ಕದ್ದು ತಿನ್ನಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಕದಿಯುವವರು ಸದ್ದು ಮಾಡಬಾರದು.”

“ಅಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ದನಿ ಶಂಖ ಊದಿದಂತೆ ಜೋರು. ರೈತರು ದೂರದಿಂದಲೇ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು ಬರುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ತಿನ್ನು.”

ಕತ್ತೆಯ ಸಂಗೀತ ಪಾಠ

ಕತ್ತೆಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. “ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ನಿನಗೆ ಸಂಗೀತ ಏನು ಗೊತ್ತು? ಸಪ್ತಸ್ವರಗಳು, ರಾಗಗಳು, ತಾಳಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೂ ಹಾಡಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು ಇಲ್ಲ!” ಎಂದು ಜಂಬದಿಂದ ಹೇಳಿತು.

“ಸರಿ ಮಾವ, ನಿನ್ನಿಷ್ಟ,” ಎಂದಿತು ನರಿ. “ನಾನು ಬೇಲಿಯ ಸಂದಿನ ಬಳಿ ನಿಂತು ರೈತರು ಬರುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಮನಸಾರೆ ಹಾಡು.”

ನರಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಬೇಲಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು. ಕತ್ತೆ ಗಂಟಲು ಸರಿಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು.

ಕತ್ತೆಯ ಹಾಡು

ಕತ್ತೆ ಕತ್ತು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಜೋರಾಗಿ ಅರಚತೊಡಗಿತು. ಅದರ ಕರ್ಕಶ ದನಿ ಇಡೀ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಕೇಳಿಸಿತು.

ಹೊಲದ ಅಂಚಿನ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ರೈತರು ದಡಬಡಿಸಿ ಎದ್ದರು. “ಕತ್ತೆ! ನಮ್ಮ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆ!” ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೂಗಿದರು.

ಅವರು ದೊಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಓಡಿ ಬಂದರು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನರಿ ಬೇಲಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಜಾರಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಕತ್ತಿಗೆ ಒರಳು

ರೈತರು ಕತ್ತೆಗೆ ದೊಣ್ಣೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಕತ್ತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು. ಅದು ಓಡಿಹೋಗಬಾರದೆಂದು ಅವರು ಅದರ ಕತ್ತಿಗೆ ತೂತಿರುವ ಮರದ ಒರಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಮಲಗಿದರು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಕತ್ತೆ ನೋವು ಮರೆತು ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒರಳು ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಬೇಲಿಯನ್ನು ತುಳಿದು ಹೊರಗೆ ಓಡಿತು.

ಹಾಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಹಾರ

ದೂರದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನರಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು,

“ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡಿದೆ ಮಾವ! ನಾನು ಬೇಡ ಎಂದಾಗ ಯಾಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ? ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಹಾಡಿಗೆ ಎಂಥ ಬಹುಮಾನದ ಹಾರ ಸಿಕ್ಕಿದೆ!”

ಕತ್ತೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿತು. ಒಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯ ಕೊಡುವ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಜಂಬದಿಂದ ತಳ್ಳಿಹಾಕಬಾರದು.